Hanif Murat

Hadislerin tamamına yakını bir tek kişiden nakledilmiştir. Ve çoğu özel sohbetlerin ürünüdür. Tüm hadislerin sıhhatini görmemiz açısından en mütevatir hadise bakmamız gerekir. Resulullah’ın en fazla kişiye hitap ettiği konuşması veda hutbesidir. Kâbe’deki bu hutbe esnasında en az yüz bin kişinin hazır bulunduğu nakledilmektedir.[1] Ve Resulullah, hutbesini bitirirken son bir cümle kurar. Üç kez: “Şahit ol ya Rab!” dedikten sonra. Bu cümle aynen Atatürk’ün “Ne mutlu Türk’üm diyene” sözü ayarındadır. Yani bu cümle peygamberimizin en kalabalık topluluğa konuştuğu en önemli hutbesinin en can alıcı cümlesidir. Orada bulunanlar diğer sözleri unutsalar bile bunu unutmaları mümkün değildir. Ne hikmetse bu en mütevatir hadis bile üç farklı kanaldan ve tamamen zıt versiyonlarla nakledilmiştir. Şöyle ki: 

1- Size iki şey bırakıyorum. Bunlara uyarsanız asla sapıtmazsınız. ALLAH’ın kitabı ve sünnetim.[2] 

2- Size uyduğunuz takdirde benden sonra sapmayacağınız iki şey bırakıyorum. ALLAH’ın kitabı ve neslim (ehlibeyt) [3] 

3-Müminler! Size bir emanet bırakıyorum ki ona sımsıkı sarıldıkça yolunuzu asla şaşırmazsınız. O emanet ALLAH’ın kitabı Kuran’dır. [4] 

Görüldüğü üzere en önemli konudaki hadis bile sırf Kütüb’ü Sitte’de üç farklı şekilde gelmiştir. Birincisini Sünnilerin, ikincisini ise Şiilerin uydurduğu açıktır. Üçüncü olanı sahihtir. Çünkü o dönemde Kuran diyen Harici ve Mutezilelerin hadis uydurmak gibi bir amelleri yoktu. Çünkü onlar zaten hadise inanmıyorlardı. İftiracılar Güneşi balçıkla sıvamaya çalışsalar da 100 binden fazla insanın tanık olduğu bu sözü tamamen kaybedememişlerdir. Ayrıca kaybetselerdi ne çıkar ki? Zaten Kuran kendisinin tek kaynak olduğunu bas bas bağırıyor. Bu hadis yalnızca hadiseyi gözler önüne sunduğu için muteberdir. Velhasıl peygamberimizin en baba hadisi bile mezheplerin kendi telakkilerine göre üç farklı tarzda gelmiştir. Bu en önemli söz bile bu şekildeyse diğerlerini siz düşünün.